252

ಒಂದು ಕೊಂಬೆಯು ಬಾಡಲಿನ್ನೊಂದು ಚಿಗುರುವುದು |
ಸಂದಿಹುದು ಚಿರನವತೆಯಶ್ವತ್ಥಮರಕೆ ||
ಎಂದೆಂದುಮಂತಿರುವುದೀ ವಿಶ್ವವೃಕ್ಷವದ |
ರೊಂದು ರೆಂಬೆಯೊ ನೀನು - ಮಂಕುತಿಮ್ಮ ||

ondu kombeyu baaDalinnondu ciguruvudu |
sandihudu ciranavateyaShvatThamarake ||
endendumantiruvudI vishvavrukShavada |
rondu rembeyo nInu - mankutimma ||

When one branch wilts away, another sprouts
Bestowed on the fig* tree, eternal freshness.
For ever and ever stays as such this tree of life
Thou are just another branch - Mankutimma.

* The poet is referring to the sacred fig tree (Ficus religiosa), also known as Bo-tree (from the Sanskrit Bodhi) or commonly as Peepal tree in India

249

ಹಾಳು ಹಾಳೆಲ್ಲ ಬಾಳೆನ್ನುತಿರ್ದೊಡೆಯುಮದ- |
ರೂಳಿಗವ ತಪ್ಪಿಸುವ ಜಾಣನೆಲ್ಲಿಹನು? ||
ಊಳಿಗವೊ ಕಾಳಗವೊ ಕೂಳ್ಕರೆಯೊ ಗೋಳ್ಕರೆಯೊ |
ಬಾಳು ಬಾಳದೆ ಬಿಡದು - ಮಂಕುತಿಮ್ಮ ||

haaLu haaLella baaLennutirdoDeyumada- |
rULigava tappisuva jaaNanellihanu? ||
uLigavo kaaLagavo kULkareyo gOLkareyo |
baaLu baaLade biDadu - mankutimma ||

Barren it is, fallow, despite terming life to be as such
Where is the intelligent who can avert its serfdom?
Whether serfdom or battle or cry of hunger or distress
Life leaves not without living through - mankutimma.

253

ಅಂದಂದಿಗಾದನಿತು ಬುಡ ಕಟ್ಟಿ ಕಳೆ ತೆಗೆದು |
ಚೆಂದಳಿರು ದಿನದಿನಮುಮೊಗೆಯೆ ನೀರೆರೆದು ||
ಸಂದ ಬಲದಿಂದ ಜಗದಶ್ವತ್ಥ ಸೇವೆಯಲಿ |
ನಿಂದಿರುವುದಲೆ ಧರ್ಮ - ಮಂಕುತಿಮ್ಮ ||

andandigaadanitu buDa kaTTi kaLe tegedu |
chendaLiru dinadinamumogeye nIreredu ||
sanda baladinda jagadashvattha sEveyali |
nindiruvudale dharma - mankutimma ||

As much as possible each day, clean around roots, weed out.
As the beautiful sprout blooms everyday, water it,
And with the energy derived of it serve the tree of the world.
To stand thus is to stand righteous - Mankutimma.